Ζαγοροχώρια


Ζαγοροχώρια

Τα Ζαγοροχώρια ανήκουν στην περιοχή του Ζαγορίου του νομού Ιωαννίνων Το όνομα Ζαγόρι το παίρνει η περιοχή την εποχή της καθόδου Σλάβων φυλών στην Ελλάδα.Και που μετάφρασαν το αρχαίο όνομα της περιοχής ''ΠΑΡΩΡΑΙΑ''= Παρα ΤΩ ΟΡΟΣ, Σε ΖΑΓΟΡΙ = ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΒΟΥΝΟ , σε σχέση με τα Γιάννινα.Το βουνό είναι το Μιτσικέλι νότια των Ιωαννίνων .Τα Ζαγοροχώρια είναι 46 χωριά και είναι κομμάτι της βόρειας Πίνδου και ονομάζεται Τύμφη Όρος είναι από τις τελευταίες κοιτίδες φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου.

ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΑ ΖΑΓΟΡΟΧΩΡΙΑ
Το κεντρικό , με είσοδο από 19 χλμ της εθνικής οδού Ιωαννίνων Κοζάνης
Το δυτικό από το 32χιλμ και το 38 του οδικού άξονα Ιωαννίνων .
Το ανατολικό έχει πρόσβαση από το 24 χλμ και 62 του οδικού άξονα Ιωαννίνων-Μετσόβου Τρικάλων

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ ΣΤΟ ΖΑΓΟΡΙ
Είναι τα 46 χωριά τα περισσότερα με παραδοσιακή αρχιτεκτονική.
Ο εθνικός δρυμός ΒΙΚΟΥ ΦΑΡΑΓΓΙ ΒΙΚΟΥ.
Ο εθνικός δρυμός ΑΩΟΥ ΚΟΙΛΑΔΑ ΑΩΟΥ.
Εθνικός δρυμός ΒΑΛΙΑΣ ΚΑΛΤΑ ,στα σύνορα της περιοχής με το νόμο ΓΡΕΒΕΝΩΝ
Ο ορεινός όγκος της ΤΥΜΦΗΣ που είναι κομμάτι της ΒΟΡΕΙΑΣ Πίνδου με κορυφές
Την ΓΚΑΜΗΛΑ 2497 μέτρα
Την ΑΣΤΑΚΑ 2436 μέτρα.
Το ΛΑΠΑΤΟ 2251 μέτρα
Τον ΠΛΟΣΚΟ 2372 μέτρα
Τον ΚΑΡΤΕΡΟ 2478 μέτρα
Τα ΜΕΓΑΛΑ ΛΙΘΑΡΙΑ 2467 μέτρα.
ΤΟΥΚΑ ΡΟΣΣΑ 2377 μέτρα
ΓΚΟΥΡΑ 2466 μέτρα
ΣΑΜΑΡΙ 2296 μέτρα
Όλα μαζί συνθέτουν ένα φυσικό κάλλος μοναδικής ομορφιάς ,που εντυπωσιάζει κάθε επισκέπτη.

ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΦΑΡΑΓΓΙ ( ΒΙΚΑΚΙ ) ΒΙΚΟΣ

Το φαράγγι του βίκου αρχίζει κάτω από το ΤΣΕΠΕΛΟΒΟ και ονομάζεται ΒΙΚΑΚΙ .Στη θέση αυτή υπάρχουν δυο όμορφα πέτρινα γεφύρια .
Το μεγαλύτερο είναι της ανθας και ακολουθεί ένα μονοπατι που οδηγεί στα χωριά ΝΕΓΑΔΕΣ και ΚΗΠΟ και το πιο μικρό ονομάζεται παλιογέφυρο και είναι χτισμένο πάνω στα πέτρινα βράχια του φαραγγιού.Το ποτάμι που ακολουθεί είναι παραπόταμος του αθώου,Σκαμνελιώτικο ρέμα η Ζαγοριτικος ποταμός ,φθάνει κοντά στους ΚΗΠΟΥΣ στο γεφύρι του ΛΑΖΑΡΙΔΗ. Ακολουθεί και ενώνεται με το (μπαγιoτικο) ρέμα ΚΗΠΩΝ σήμερα, συναντούν το τρίτοξο του Πλακίδα ή Καλογερικo το οποίο στην αρχή ήταν ξύλινο και έγινε πέτρινο με είκοσι χιλιάδες γρόσια ,του καλογέρου ΣΑΜΟΥΗΛ από το μοναστήρι του προφήτη ΗΛΙΑ ΒΙΤΣΑ το 1814 .Το άλλο του όνομα το οφείλει στους αδελφούς Πλακιδα όπου το επισκεύασαν το 1865.
Ακολουθεί στα διακόσια μέτρα το γεφύρι του ΝΟΥΤΣΟΥ ,κατασκευάστηκε το 1821 από το ΝΟΥΤΣΟ ΚΟΝΤΟΔΗΜΟ.Από το ΒΡΑΔΕΤΟ είναι γνωστό και ως γεφύρι του Κοκορου από το όνομα του μυλωνά γειτονικού μύλου.Ακολουθεί το γεφύρι του ΜΙΣΙΟΥ στη χαράδρα του βίκου ανάμεσα από τα χωριά ΒΙΤΣΑ και ΜΟΝΟΔΕΝΔΡΙ .Είναι διτοξο και κατασκευάστηκε το 1750 από τον Αλέξη ΜΙΣΙΟ. Με μετά το πέρασμα της γεφύρας , ένα μονοπάτι αριστερά ακολουθεί μια πέτρινη σκάλα μετά από δέκα λεπτά αριστερά ένα μονοπάτι ακολουθεί για το χωριό ΔΙΛΟΦΟ και ευθεία για ΒΙΤΣΑ. Το άλλο μονοπάτι δεξιά ακολουθεί το φαράγγι μετά από 30 λεπτά ένα μονοπάτι αριστερά πηγαίνει στο χωριό ΜΟΝΟΔΕΝΔΡΙ και το άλλο συνεχίζει στο μονοπάτι του φαραγγιού. Λίγο πιο πάνω από τη μέση της διαδρομής στη δεξιά πλευρά έρχεται και ενώνεται με το φαράγγι του βίκου, το φαράγγι του ΜΕΓΑ ΛΑΚΟΥ όπου υπάρχει μια παλιά ξύλινη γέφυρα συνεχίζουμε το δρομάκι και μετά από 2 ώρες περiπου φτάνουμε στις πηγές του βοϊδομάτη όπου ενώνεται ο πόταμος βίκος .Από τη δεξιά πλευρά υπάρχει μονοπάτι που πηγαίνει στο μικρό Πάπιγκο.Αριστερά όπου είναι το εκκλησάκι της Παναγιάς πηγαίνει στο χωριό ΒΙΚΟ.Το ποτάμι συνεχίζει στην ΚΟΝΙΤΣΑ oπου ενώνεται με το ποτάμι του ΑΩΟΥ κοιλάδα .Το ποτάμι συνεχίζει και ενώνεται με τον ποταμό ΣΑΡΑΝΤΑΠΟΡΟ, κοντά στο μοναστήρι ΜΟΛΥΒΔΟΣΚΕΠΑΣΤΟ συνεχίζει προς την ΑΛΒΑΝΙΑ όπου το ονομάζουν ΒΙΟΣΑ.



Ιωάννινα
Ελλάδα